huis huren algarve portugal

De bouw van het zwembad

De start eind april 2011


Na lang dubben en wikken en wegen, hebben we eindelijk de goede plek gevonden voor het bouwen van ons zwembad.
Het was niet de meest voor de hand liggende plek, namelijk op de laagliggende slenk waar “s winters vrij veel water langs gaat.
Dus moesten er eerst allerlei kunstgrepen worden uitgehaald. De 2 sloten zijn gedicht met grote geperforeerde rioolbuizen. Er ligt nu in totaal 200 meter rioolbuis in dit stukje!
Ook 6 oude olijfbomen, die daar tijdelijk waren opgekuild, moesten naar hun nieuwe plek worden gebracht (2 extra kampeerplekken).
Verder zijn er op diverse plekken gewone gele drainagebuizen gelegd, die afwateren op de voormalige sloten.
Het zwembad is maar deels ingegegraven. Een groot deel is boven de grond gelegd, waarna de grond met 1,5 meter is opgehoogd. Wat eens een stukje groen was, tussen 2 sloten, is nu een prachtige gebruiksruimte geworden!


Hieronder laten we stap voor stap zien hoe het zwembad is gebouwd.

Fase 1: de bekisting en het storten van het beton.
Eerst wordt er een ruwe vloer gestort door Paulo, onze aannemer. En de buitenste bekisting wordt opgezet. Vervolgens wordt het betonijzer gevlochten, alles uit 1 stuk en in dubbele wand- en vloeruitvoering. Voor het maken van de bekisting en het storten van het beton wordt een gespecialiseerd bedrijf ingehuurd. Een gewone aannemer heeft meestal niet zoveel hout op voorraad. Het is een cruciale fase in de bouw. En daarmee blijft de verantwoordelijkheid in 1 hand. Het storten gebeurde in 1 dag en de dag daarna werd de bekisting al weer afgebroken.






eerst werkoverleg
rechts wordt gestort, links wordt de trilnaald gebruikt

Fase 2: het afsmeren van de vloer en de wanden en het bouwen van de trap en de «hangzone». Daar waar de buitenbekisting moest worden vastgezet aan de binnenbekisting, zijn kleine gaten. Deze worden allemaal zorgvuldig afgesmeerd en vervolgens nog eens apart behandeld om ze waterdicht te maken (alle zwarte rondjes op het beton).
De trap vergde wel enig rekenwerk. Een goede en gemakkelijke aftrede en de eerste trede op precies dat niveau dat deze aan het einde net iets onder water staat. En ook de «hangzone» moest natuurlijk prettig zitten!
Alle rechte hoeken worden keurig rond afgestuukt.






Fase 3: het tegelwerk
We hebben gekozen voor de gewone blauwe tegeltjes. Niet alleen vanwege de kosten, maar ook vanwege het feit dat alles tegenwoordig in Portugal besteld moet worden. Er is inmiddels niets meer op voorraad en de levertijden zijn lang. De rioolbuizen bijvoorbeeld waren in de hele Algarve niet te krijgen en moesten helemaal uit Coimbra komen. Dit alleen al duurde 2 weken! De economische crisis heeft ook hier hard toegeslagen. Toch durft Paulo het nog aan om zijn oude machine in te ruilen voor een veel nieuwere Komatsu. Er zijn inmiddels veel aannemers failliet en ze zijn dus tegen een redelijke prijs over te nemen.




Fase 4: het voegen en de bouw van het pomphuis en de douche
Het pomphuis stond er in een vloek en een zucht! Dat ging erg snel. Aan de eindwand van het pomphuis is een ruwstenen muur gebouwd die de waterval moet worden. De douche is van hetzelfde materiaal opgebouwd.



Moeizamer ging het voegwerk. We hadden gekozen voor epoxy voegen vanwege de hardheid daarvan en Paulo eerst gevraagd of zijn mannen dit wel konden. Ze hadden het nog nooit gedaan en er kwam speciaal iemand van de firma om het ze voor te doen. Eigenlijk kwam het er op neer dat ze in een team moesten werken en maar kleine hoeveelheden voegsel tegelijk mochten aanmaken, vanwege de snelle uitharding.
Maar daar ging het mis: ze werkten al heel snel op de voor hun bekende manier. De voeger ging sneller dan degene die het moest napoetsen en schoonmaken, ze maakten te grote hoeveelheden tegelijk aan, waardoor het een taaie massa werd (we moeten er wel bij zeggen dat de temperatuur inmiddels ook rond de 35 graden lag) en 'last but not least' ze liepen door hun eigen voegsel heen! Normaal misschien niet zo erg, maar bij dit type voegsel wel.
Enfin, na 14 dagen geworstel waren ze eindelijk klaar en kon de grote schoonmaak beginnen. Het is inmiddels 1 juli.





In de tussentijd is de keermuur gebouwd die de 1,5 meter ophoging moet vasthouden. Een kolfje naar de hand van Irineu, de vader van Paulo, hij is de «especialista» en hij heeft er duidelijk plezier in. We hebben er bewondering voor hoe hij al die zware stenen op zijn plek bracht (de man is 65 jaar) en aan het einde van de week nog geen zichtbare rugpijn had.




Fase 5: was dus het controleren van de voegen en het schoonpoetsen van het bad
Tijdens het schoonmaken moesten er nog heel veel voegen worden bijgewerkt. Erg demotiverend voor de mannen, maar ook voor ons! Want ze moesten niet alleen weer opnieuw worden gevoegd maar ook opnieuw schoongemaakt worden!
We hebben met van alles geprobeerd om het keiharde epoxy dat al 14 dagen oud was, van de mozaļk tegeltjes af te halen. Azijn, ijzersponsjes, plamuurmessen enz. Paulo had op een gegeven moment een fles met een oplossing meegebracht, die het werk inderdaad enigszins makkelijker maakte. Dus met nieuwe handschoenen aan de slag. Helaas zat er in de nieuwe handschoenen bij mij toch een gaatje en was ik binnen 1 uur al het vel van mijn vingers kwijt. Gelukkig deed het geen pijn en heb ik een week lang mijn vingers geheel ingetaped. Maar dat spul heb ik daarna zo weinig mogelijk gebruikt. Het kostte 1 week op de knieen in die «kuil» (vaak met 3 man!) en het was een race tegen de klok. Terwijl we nog in het bovenste deel aan het schoonmaken waren, werd het diepste deel al met water gevuld.


Fase 6: het vullen van het bad
We hebben een tijdje ons hoofd gebroken over hoe we het zwembad met 100.000 liter water zouden kunnen vullen. Doordat alles zolang duurde konden we geen water meer uit onze eigen beek halen, hoewel die dit jaar extra zijn best had gedaan en nog tot begin juli stroomde, vanwege de ongewone regen in de maanden mei en juni.
We hebben overwogen om het water uit het meertje van Carlos Marques te halen, maar bij een controle bleken daar te veel kleine zwevende deeltjes leem in te zitten. Gelukkig bracht Carlos zelf de oplossing: hij had nog een put die in jaren niet gebruikt was. Nadat deze vrij was gemaakt bleek deze vol te staan met water. Met een pomp van Paulo en alle slangen die we maar konden vinden (we moesten zo“n 200 meter overbruggen) hebben we het zwembad gevuld.
Wat we verwacht hadden gebeurde ook: ook in dit water zat ijzer en mangaan. Het water werd door de aanraking met chloor compleet zwart.
Gelukkig draaien we daar tegenwoordig onze hand niet meer voor om! Met een verhoogde chloortoevoeging en het toedienen van PH+ zakt het ijzer en mangaan langzaam uit het water naar de bodem en kan het opgezogen worden. Met nog een beetje floculant erbij, zijn ook de laatste deeltjes eruit gehaald.
En zo hebben we in een kleine 4 dagen het totale zwembad gevuld: 80.000 (!) liter water uit de put en 20.000 liter aan het einde met ons eigen gefilterde water, waar het ijzer en mangaan al uit gefilterd was.


En aan het eind werd weer de veranda verplaatst! Het ouwetje doet nog steeds dienst, sinds hij de zomer van 2006 voor onze caravan werd opgebouwd.
Het is inmiddels zijn 4e plek.


Fase 7: hoera, we hebben een zwembad!
Net op tijd, voordat de grote toestroom aan zomergasten kwam, was het zwembad klaar. Er moesten nog wel allerlei kleine karweitjes gebeuren, de zoutwaterinstallatie was er bijvoorbeeld nog niet, de tegels moesten nog rond het zwembad en het water was nog niet superhelder, maar we konden er in!
In de loop van een paar dagen was het water prachtig schoon.


Dit is ons laatste bouwverslag. De serie zal niet meer worden vervolgd. terug naar vorige bouwverslag

.

© 2008 Quinta de Odelouca - links - sitemap - Ontspannen vakantie in de Algarve.